Testersi

Napisany przez Kinga Gnaś, z 18-01-2010 18:12

Średnia ocena użytkownika    (0 głos)

Opinie 1743

Ulubione 44

Sobotnio-wieczorna przechadzka z Butorowego Wierchu przez Szymoszkową na Gubałówkę zaowocowała pewnym tur-postanowieniem. Brzmiało ono „jutro zdobywamy Kasprowy Wierch” ;) Pomysł spontanicznie wyklarował się w naszych myślach. Impulsem do tej decyzji była chwila, kiedy to w sąsiedztwie otulonego mrokiem nocy ośnieżonego Śpiącego Rycerza, czyli Giewontu zamigało światełko górnej stacji kolejKee na Kasprowym...

Niedzielny spacer górsKee

Sympatyczny słoneczny niedzielno-styczniowy poranek skutecznie mobilizował nas do szybszego wstania z wygodnego łóżka. Wynajęty pokój w domq przy ulicy o wdzięcznej nazwie (ul.) Nędzy-Kubińca w Kościelisku dał przedsmak górskiej przygody. Z okna roztaczała się piękna panorama na Tatry! Ha! Zaraz tam będziemy! Zwłaszcza Giewont pięknie się prezentował z pokojowego okna ;)

Ochoczo udajemy się w Tatry Zachodnie z zamiarem hikingowania w promieniach słońca i fotografowania ośnieżonych tatrzańskich szczytów. Wystartowaliśmy pod Małyszowe skocznie, zostawiliśmy czterokołowego „japończyka” na tamtejszym parkingu i busem podjechaliśmy do Kuźnic. Uwaga! Bez względu na miejsce wsiadania kierowca wszystkim śpiewał tę samą kwotę – trzy peeleny (3 PLN) za trzy minuty jazdy. Kto jak kto, ale Górole czego jak czego, ale dudków nikomu nie przepuszczą! Żwawym krokiem ruszyliśmy po schodach i co? I zonk! Kolej na Kasprowy Wierch w dniu dzisiejszym nie kursuje… Nici z testu nowych wagoników Polskich Kolei Linowych. Powód? Bardzo silny wiatr. A to niefajna niespodzianka! No cóż… Na siłę matki natury i jej widzimisię nikt jeszcze nie wynalazł lekarstwa. Ale nam nie straszne te podmuchy i ochoczo wspinamy się q słońcu. Wybrukowana leśna droga prowadzi nas do Pustelni św. Brata Alberta. Tu znajduje się Chatka, w której ongiś mieszkał Brat Albert (Albert Chmielowski urodzony w Igołomii koło Krakowa ;). Zwiedzamy wnętrza chatKee, zachowane w niezmienionym kształcie po dziś dzień. Poznajemy też obejście Kaplicy Rzymsko-Katolickiej Świętego Krzyża. Czytamy wszystkie tablice, jakie znajdują się w tutejszym ogródku. Jednak nie wchodzimy do środka, by nie przeszkadzać wiernym, bo właśnie odbywa się nabożeństwo rozpoczęte o godzinie 9. Niebieskim szlakiem kierujemy się na Kalatówki. Znak pokazuje 20 minut, ale my schodzimy poniżej zakładanego czasu przejścia. Żółto-czarne tablice informujące o zagrożeniu lawinowym nie wywołują w nas żadnej panicznej reakcji.

Na halę ;)

W górskiej euforii, szczęśliwi, że możemy oddychać górskim powietrzem, mijamy Schronisko PTTK na Kalatówkach (1198 m n.p.m.), podziwiamy Myślenickie Turnie, gdzie znajduje się stacja pośrednia kolei linowej z Kuźnic na Kasprowy. „Odśmiechujemy się” do uśmiechających się do nas narciarzy i radośnie pedałujemy dalej q Hali Kondratowej. Już nie droga gospodarcza, a leśne ścieżKee prowadzą nas do celu. Jest śnieżnie, ale w krajobrazie szlaku bardziej dominuje lód, na którym łatwo „wywinąć orła”. Jednak nie mamy z Kamem ochoty na ornitologiczne akrobacje, toteż z zachowaniem należytych środków ostrożności stawiamy nasze trekkingowe obuwie na tej niebezpiecznej powierzchni ;D Step by step, bo droga równa nie jest i pod górę po nieregularnych schodkach prowadzi nas. Po chwili las się kończy, a wraz z nim znika lód i pojawia się rozległa panorama na tatrzańskie szczyty.

Pięknie! Śnieżnie! Skalnie! Górsko! ;) Bueno! Szkoda tylko, że brak czasu i „niezabranie” sprzętu odbiera nam możliwość dalszej wędrówKee… chociażby na wyślizgany i łańcuchowy „japonkowo-zdobywany” Giewont czy na Przełęcz pod Kopą Kondracką. Ale co się odwlecze… to nie uciecze ;) Łyk urokliwego górskiego krajobrazu uzupełniamy łykiem niedzielnej herbatKee z cytrynką w Schronisku na Hali Kondratowej. Kubek herbaty smakuje wybornie na wysokości 1333 m n.p.m. Wspomnienia zakołatały się w głowie… Przecież ostatnio w tym schronisku byłam wraz z Matim i Betinką w dniu jej urodzin, a to był październik 2008 roku, ale zleciało... Też piliśmy wtedy herbatkę, ale taką naszą, termosową, procentami doprawioną. No a dziś raczymy się schroniskowym trunkiem! I wcale nie jest gorszy! Dialogujemy pro-górsko i pro-tripowo i postanawiamy z Kamem przypedałować tu niebawem i nie poprzestać na tym punkcie. Postanawiamy iść dalej q przygodzie, bo Hala Kondratowa to dopiero przedsmak górskiej wędrówKee. Stąd startuje się na Kopę Kondracką, na Czerwone Wierchy, na Giewont, na Kasprowy. Wszędzie, gdzie dusza chce i oczy poniosą. I to jest piękne w górach! ;)

 Kaszo-test i powrotu czas

ZegarKee na komórkach i ten na mej lewej ręce pokazują mijające nieubłaganie minuty, ale szczęśliwi czasu nie liczą… więc niespiesznym krokiem podążamy q Kuźnicom. Mijamy się z grupą turystów podążających to tu, to tam. Niektórzy tylko do schroniska na Kalatówkach, inni dalej w nieznane, q niezdobytemu. Bo w górach liczy się to, co przed nami! A nie to, co już zdobyte! Góry to kraina wyzwań! Miejsce odkrywania prawdy o sobie! ;) Góry żyją o każdej porze roku! Wrócimy niebawem ;) Warto uzupełnić wydatek energetyczny jakąś ciepłą strawą. Dobra Kasza Nasza będzie jak znalazł. Zapiekana kasza perłowa lub gryczana i schab lub boczek z cebulką i ziołami, jak kto woli. A do tego surówka z marchwi i obowiązkowo sos czosnkowy. Apetycznie i klimatycznie! Posileni jadłem odpływamy z Zakopca w to sympatyczne niedzielne popołudnie, bo za chwilę będzie ciężko się stąd wydostać. Sznurek aut napływa do Zakopanego. Stolica polskich Tatr już przeżywa prawdziwe oblężenie, bo rozpoczął się najazd „feriowych turystów” z różnych zakątków Polski, który potrwa, bagatela, najbliższe sześć tygodni… Trzy tury ferii na pewno dadzą się we znaKee Góralom. Owocnego wypoczynku i nie obijania się łokciami na Krupówkach!

Copyright by Keenya

Opublikowane w : Ciekawe miejsca, Relacje z podróży

Słowa kluczowe : Hala Kondratowa